Artist statement Jimmy Groen
Mijn werk ontstaat uit een voortdurende dialoog tussen herinnering, waarneming en materie. Als autodidact ontwikkelde ik een beeldtaal die niet voortkomt uit academische tradities, maar uit een persoonlijke noodzaak om de wereld te ordenen, te begrijpen en opnieuw vorm te geven. Ik werk in uiteenlopende media — van natuurkunst en textiel tot digitale composities, glasobjecten en monotypes — omdat elk materiaal een andere manier biedt om spanning, kwetsbaarheid en transformatie zichtbaar te maken.
Centrale thema’s in mijn praktijk zijn identiteit, jeugd, geweld, natuurkunde en de fragiele grens tussen chaos en structuur. Ik onderzoek hoe ervaringen zich vastzetten in het lichaam en hoe beelden kunnen functioneren als dragers van zowel trauma als herstel. Mijn werk is geen reconstructie van het verleden, maar een poging om nieuwe vormen te vinden voor datgene wat zich moeilijk laat verwoorden.
Mijn jaren in het Fantastikè‑atelier in Maastricht hebben mijn praktijk verdiept: niet als label, maar als ruimte waar autonomie en kwetsbaarheid naast elkaar mochten bestaan. Ik bevind me bewust op de grens tussen outsider‑tradities en professionele kunst. Die positie geeft me vrijheid om conventies te doorbreken en om materialen en technieken te combineren op manieren die niet door een discipline worden voorgeschreven.
Ik zie mijn werk als een voortdurende oefening in aandacht. Elk object, elke lijn en elke textuur is een poging om het onzichtbare tastbaar te maken — om te tonen hoe innerlijke werelden zich kunnen manifesteren in vorm, ritme en materiaal. Mijn kunst nodigt uit tot vertraging: tot kijken, voelen en het toelaten van ambiguïteit.