De Door de Staat Gefabriceerde Blauwdruk (jaren '60)
Tussen de leeftijd van 2,5 en 4 jaar verving de Staat ouderlijke zorg door een gedwongen, extreme hechting aan leeftijdsgenoten – een overlevingsmechanisme ontworpen door het instituut zelf.  De experimenten uitgevoerd in residentiële theuizen in  deze periode zouden nu omschreven worden als inhumaan. Zestig jaar later is dit voor mij nog altijd een dagelijkse, allesomvattende realiteit; een neurologische blauwdruk voor veiligheid en intimiteit gefabriceerd door de Staat, om vervolgens door diezelfde Staat te worden gebruikt om je als  overlevende te veroordelen.

Dertien Jaar Systematisch Geweld en Marteling
Deze opgelegde blauwdruk werd gevolgd doorbijna  veertien jaar extreem gendergerelateerd geweld en marteling in de pleegzorg. Elke uiting van de hechtingspatronen die de Staat had toegebracht, werd beantwoord met brute straffen, sociaal isolement  en blijvend fysiek letsel. Dit was geen gebrek aan zorg; het was een gekalibreerd systeem van vernietiging.

Officiële Erkenning
De feiten zijn officieel erkend. Ik ben door de Nederlandse Staat aangemerkt als slachtoffer van de meest ernstige categorievan institutioneel geweld. Dit archief documenteert schendingen  door politie van  Artikel 3 van het EVRM (verbod op foltering) die de autoriteiten decennialang probeerden te begraven.

Systematisch Verraad: 'Vogelvrij'
De ultieme wreedheid is de aanhoudende uitsluiting. In 1996 gooide het Openbaar Ministerie (OM) mijn aangiften opzettelijk in de prullenbak. Vandaag de dag blijven de GGZ en belangenorganisaties mij specialistische zorg weigeren. Terwijl de Staat andere kwetsbare groepen beschermt, blijf ik 'vogelvrij' – uitgestoten vanwege de littekens die de Staat mij dwong te dragen.

De Beangstigende Stilte
Zes decennia later hult de Staat zich in een georkestreerde leegte. De beangstigende stilte van de overheid: zij hebben geen antwoord op de levens die zij hebben uitgewist.